آیت الله العظمی جوادی آملی:

اگر ما نور الهي داشته باشيم, درون را مي‌بينيم و از تمام دسيسه‌هاي درونمان باخبر مي‌شويم كه او دارد چه كار مي‌كند؟ چطور مي‌خواهد ما را فريب بدهد؟! ابليس ابزار كارش را همين غرور و خودخواهي قرار مي‌دهد؛ ما كه مي‌خوابيم او در خواب نيست, ما كه به كارهاي ديگر مشغوليم, او به كارهاي ديگر مشغول نيست, او در تمام 24 ساعت به اين فكر است كه ما از چه خوشمان مي‌آيد! تمام رذائل را در پشت اين زَروَرَق پنهان كند و اين زَروَرق را بر روي همه آن زباله‌ها بكشد و به خورد ما بدهد و بگويد اين كار اين خير را دارد! وقتي آدم وارد شد و در آن گودال زباله فرو رفت، اگر بخواهد دربيايد نمي‌تواند. كار ابليس به وسيله همين نفس اماره و نفس مسوّله است, بعد وقتي ما را اسير گرفت «امير بالسوء» مي‌شود.

اين بيان نوراني حضرت امير(سلام الله عليه) كه بخشي از آن فرمايشات حضرت را اين بزرگوار براي ما قرائت كردند, فرمود: «كَم مِن عَقلٍ اسيرٍ تحتَ هَوي اَمير»؛ ما چه در خواب, چه در بيداري, در شب يا در روز باشيم، اين سنگرگيري و ميدان مين و اين جنگ هست, اين ‌طور نيست كه حالا ابليس خواب باشد و بر فرض هم بعضي از آنها بخواهند بخوابند, عدّه ديگر را  به مأموريت مي‌گمارند كه سنگرباني كنند، اين ‌طور است و دفعتاً آدم را مي‌گيرند. اينكه فرمود آن وقتي كه دارند از شما تعريف مي‌كنند آن وقت حمله است؛ اين در بيانات نوراني حضرت در آن عهدنامه مالك اين است كه شيطان هميشه در صَدد است كه حمله كند; اما خطّ آتش و زمان آتش‌ او آن زماني است كه «عند الامتراء» است و دارند از شما تعريف مي‌كنند که هميشه بايد مواظب باشند! اگر خداي ناكرده تحويل گرفت, معلوم مي‌شود تير خورد.